Ten list wysłałem do redakcji "Dialogu" - pisma poświęconego dramaturgii współczesnej - pod koniec czerwca 2021 roku. Po wymianie dwóch kurtuazyjnych mejli po stronie redakcji zaległa cisza. Minęło pół roku, świat zrobił znów pół kroku do przodu. Gdy byłem w liceum, pamiętam, że w "Dialogu" były drukowane polskie sztuki, np. "Pustaki" Edwarda Redlińskiego o współzawodnictwie pracy. Na Zachodzie była rywalizacja i wyścig szczurów, a w PRL współzawodnictwo. Też ładnie. Mam kilka sztuk teatralnych w dorobku i dużo scenicznych realizacji, a ten sam "Dialog" nie jest moją twórczością zainteresowany? Trudno powiedzieć, jest czy nie jest. Mamy problem z komunikacją. Instytucje kultury są dzisiaj oblężonymi twierdzami.

​

​

Do Redakcji Dialogu

Szanowni Państwo,

 

 

Obchodzę 25 lat pracy twórczej, za mną 9 premier spektakli autorskich i pomyślałem, że Dialog, pismo zajmujące się dramaturgią zechce odnotować mój wkład w polskie dramatopisanie.

Można zapytać, co to się stało, że autor wystawiający od lat własne teksty nie zameldował się w miesięczniku poświęconym dramaturgii. Być może teksty te "nie trafiły w swój czas". Zaś pozainstytucjonalny często sposób ich realizacji nie wywołał medialnego rozgłosu. Ostatnie dekady w polskim dramacie to, jak się wydaje, dominacja "realizmu brutalizmu", gdy moje sztuki są w większości kameralnymi dramatami biograficznymi o artystach, w których nie zająłem się współczesnością literalnie i wprost. Chociaż jest wyjątek. Komedia "S/M :)" (późniejszy tytuł "Jak z Almodovara") zdobyła nagrodę w ogólnopolskim konkursie i miała czytanie w teatrze oraz wystawienia, i wpisuje się indywidualnie we wspomniany kierunek.

 

Nie bez racji przyjąłem strategię, która pozwoliła mi zrealizować moje dramaty na scenie, wystawiając je w różnych miejscach, w Teatrze Bagatela i Groteska w Krakowie, w Instytucie Teatralnym w Warszawie, w Espace Beaujon w Paryżu, we Lwowie i na wielu scenach kameralnych należących do domów kultury. Jeden z tekstów był również wystawiony przez grupę teatralną, nie ja reżyserowałem.

 

Z mojego dorobku szczególnie dwa tytuły uważam za warte przyjrzenia się i doprowadzenia do realizacji: komedię "Jestem jaka jestem" i "Noc Trakla" o Georgu Traklu, którym zajmuję się od końca lat 90. - być może nie ma innych sztuk o Traklu w języku polskim (w prozie i poezji tak). Fachowej realizacji powinna się też doczekać komedia "Jak z Almodovara".

​

Obecnie, po długiej przerwie spowodowanej pandemią, znów wystawiam z aktorem monodram o Andrzeju Wajdzie "Miałem Wielkie Szczęście". Więcej informacji o mojej twórczości można znaleźć na stronie Encyklopedii Teatru i mojej własnej, linki umieszczam poniżej. W teatrze profesjonalnym dałem się poznać jako scenograf i właśnie jako plastyk sceny należę do ZASP.

 

Moje sztuki teatralne to:

 

-"Budowniczy lalki", (proza sceniczna) wyst. na Scenie Off Teatru Groteska w Krakowie - spektakl o Hansie Bellmerze, 2000

-"Kokaina", mini-opera o Georgu Traklu, tekst sceniczny z pieśniami, wyst. w Galerii Konsulatu Austrii w Krakowie, 2010, wyd. ebookowo.pl

- "Jak z Almodovara" ("S/M :)"), komedia, nagroda na Festiwalu Komedii X Talia w Teatrze im. L.Solskiego

w Tarnowie w ogólnopolskim konkursie komediopisarskim, 2005 - wyst. na Scenie Off Teatru Groteska w Krakowie i Centrum Sztuki Współczesnej Solvay w 2013, wyd. ebookowo.pl

-"Jestem jaka jestem", tragikomedia, wyst. w Espace Beaujon w Paryżu, 2013, wyd. ebookowo.pl

- "Kantor w Paryżu", tragikomedia, wyst. w Krakowskim Forum Kultury, Teatrze Groteska, Instytucie Teatralnym, z udziałem Joanny Rawik, 2016-2018

- "Trakl. Sceny z terapii (Greta i Georg)", dramat, wyst. w Klubie Kazimierz w Krakowie, 2016

- "Noc Trakla", dramat, wyst. w Teatrze Bagatela w Krakowie i na scenach domów kultury w Gorlicach, Mikołowie, Starym Sączu, 2017 (Festiwal Trakl-Tat)

- "Trakl Nieskończony", dramat, wyst. w Centrum Sztuki Współczesnej Mocak

w Krakowie, 2018 (Festiwal Trakl-Tat)

- "Miałem Wielkie Szczęście", monodram o Andrzeju Wajdzie, wyst. w Piwnicy pod Baranami, w Teatrze Rabcio w Rabce, na scenach domów kultury w Suwałkach, Trzebini, Zabierzowie, Krakowie, 2019-2021

- "Basquiat - Czarny Picasso", tragikomedia Mirka Koniecznego wg pomysłu Pawła Bitki Zapendowskiego, wyd. ebookowo.pl, 2018

- "Miłość na Miodowej - Ocalały z Zagłady (Leo Lipski Story)" wg prozy Leo Lipskiego, sztuka teatralna (2020), wyst. na Festiwalu Kultury Żydowskiej w 2018, w Teatrze Polskim we Lwowie, 2019,  i "Leo Lipski Story - Miłość na Miodowej", teatr radiowy (2021)

​

​

Wdzięczny za odpowiedź

 

Paweł Bitka Zapendowski

​

​

Warszawa, 23 czerwca 2021

​

​

MEJL z redakcji "Dialogu"

 - czyli stracone zachody miłości

​

Po szeregu mejli wiosną 2022 i wysłaniu przeze mnie do Redakcji tekstów scenicznych: "Leo Lipski Story - Miłość na Miodowej", "Jestem jaka jestem" i "Noc Trakla" otrzymałem taką odpowiedź 29.05.2022, która odzwierciedla aktualną kondycję miesięcznika:

​

Szanowny Panie,

Istotnie, prosząc o dosłanie materiałów, napisałam "Być może uda się napisać wspólną notę o Pana adaptacjach" zanim je czytaliśmy. Po lekturze nie jesteśmy jednak do nich przekonani, a nie publikujemy not ani żadnych innych materiałów promocyjnych na zamówienie autorów.

 

Z poważaniem, 

Justyna Jaworska

​

PS. Moją odpowiedź może Pan umieścić tu: https://zapendo.wixsite.com/zapendowski-teatr/list-do-dialogu-autoprezentacja

​

​

​

​

​